Sakwa Ruela - jest to odcinek dziewiąty pierwszej serii Wakfu.
Opis[]
Po wygranym konkursie przez Xava i pogodzeniu się z ojcem, Yugo i reszta przyjaciół świętują w ich domu. Xav pyta przyjaciół czy to już dziś wyruszają, na co Yugo potwierdza, że tak, dziękując przy okazji za przepis na chleb, który chce wręczyć Alibertowi. P chwili Eva mówi, że zanim to zrobi, muszą jeszcze dotrzeć na wyspę Oma, zaś Percedal dodaje, iż wcześniej muszą zmusić mapę do mówienia.
Przyjaciele jedzą posiłek.
Gdy tylko Misiek ją wyciąga, Łasiszczur pyta się skąd ją mają, Yugo mówi, że dostali ją w Kelbie, jednak od kiedy ją mają, cały czas błądzą. Piekarz chwytając mapę, stwierdza, że ta cały czas ich zwodzi, ponieważ jest w niej ukryty demon - Shushu, po czym Misiek pyta czy taki sam jak Rubilax. Shushu ukryty w mieczu odpowiada, że demon z mapy to zwykły pośrednik, przez co dochodzi między oboma Shushu do małej kłótni. Konflikt przerywa Łasiszczuk, który mówi, że zna tego demona i nauczy Yugo i resztę się z nim obchodzić, na co Shushu stwierdza, że się go nie boi. Ojciec Xava pokazuje mapie ogień z kominka, po chwili przestraszony demon, potwierdza że cały czas oszukiwał i że Wyspa Oma znajduje się na morzu piracki, niedaleko wybrzeży Bonty. Przyjaciele stwierdzają, że bardzo dobrze się złożyło, iż spotkali Łasiszczura, po chwili Xav zauważa, że Ruel sięga do garnka z guldenami, po czym dodaje, że Enutrof może się poczęstować, gdyż są one z białej czekolady. Stroud stwierdza z zakłopotaniem, że wyglądają jak prawdziwe, po czym słyszy dziwny dźwięk za drzwiami. Kiedy gospodarz wraz z Ruelem otwierają drzwi, im oczom ukazuje się niuchacz, zaskoczony Enutrof pyta, skąd on się wziął. Następnie Percedal dołącza się do Ruela, stwierdzając że jest to zwierze należące do Kabroka, i jeśli Czarny kruk suka zemsty to on jest gotów do starcia. Po chwili przed drzwiami zjawia się reszta przyjaciół i Evangelina stwierdza, że "nosek" Osamodasa ma inny kolor, po czym przed ich oczami pojawia się nieznajomy mężczyzna.
McDick przekazuje "nowiny".
Xav pyta czy przybył on do piekarni, dodając że ta jest jeszcze zamknięta, jednak mężczyzna odpowiada, iż ten go nie zrozumiał i przedstawia się mówiąc, że nazywa się McDick i jest on kurierem. Yugo źle rozumie, myśli że jest on rycerzem tak jak Misie, na co przybysz zaprzecza, do rozmowy dołącza Amalia, która jest oburzona zachowaniem przyjaciół, stwierdzając że powinni się wstydzić, bo są w obecności dżentelmena. Eliatrop stwierdza, że Iop powinien się z nim zaprzyjaźnić skoro obaj są rycerzami, jednak Ruel wyprowadza z błędu młodego Eliatropa, mówiąc że McDick jest kurierem nie rycerzem. Amalia dodaje, iż pracą kuriera jest przenoszenie ważnych informacji z miasta do miasta, co potwierdza mężczyzna, po czym Yugo pyta czy dzięki temu wie co się dzieje na świecie, gdy McDick stwierdza, że tak, Misiek postanawia go sprawdzić pytając co się stało z księżniczkami, które były brzydkie. Kurier ku zaskoczeniu Iopa, informuje, że grupa włóczęgów uwolniła je z klątwy, co wywołuje zdziwienie u reszty przyjaciół. Zaciekawiona Cra pyta, czy zna on jeszcze jakieś ciekawe informacje, po czym przybysz wyjawia, że w Świecie Dwunastu jakiś złodziej okrada najpilniej strzeżone skarbce. Informacja ta wywołuje u przyjaciół zdziwienie, zaś McDick kontynuuje mówiąc, że z dnia na dzień najbogatsi stracili całe fortuny, co wywołuje u Ruela złość, po czym Stroud stwierdza, że kłamie i w pośpiechu oddala się. Po chwili Yugo zauważa, że jego przyjaciel jest wciągany przez jego sakwę i natychmiast spieszy mu z pomocą, wraz z resztą przyjaciół, jednak wszyscy zostają wciągnięci. Grupa nagle znajduje się w innym miejscu gdzie zapach jest okropny, McDick wyjaśnia, że są w sakwie i że jest ona przydatną rzeczą, bo jest w niej wiele miejsca, nawet do spania czy pracy. Amalia wraz z Evą dochodzą do wniosku, że zamiast spać na zimnie, mogli w sakwie, na co Ruel zaprzecza, twierdząc że potrzebował prywatności i reszta grupy zrobiłaby mu w niej bałagan. Po chwili Stroud znajduje eliksiry przejścia i wypija jeden z nich, jego towarzysze i kurier idą w ślad za nim, przez co przenoszą się w inny wymiar, a sakwa znika z oczu Xava i reszty, po czym piekarz stwierdza że nawet się nie pożegnali.
Misiek patrzy na psa Ruela.
Przyjaciele znajdują się w jakiejś dolinie, Yugo mówi, że nie pożegnali się z piekarze i dostrzega w oddali biegnącego Ruela, grupa rusza za nim. Towarzysze prawie doganiają Enutrofa, gdy ten nagle skacze w przepaść, okazuje się jednak że to sposób na kontynuowanie trasy i reszta idzie w ślad za nim. Po gonitwie Yugo, Misiek, Amalia, McDick i Evangelina docierają w końcu do starego Enutrofa, który stoi przed jakąś posiadłością. Ruel stwierdza, że on wchodzi do środka domu, a reszta ma czekać na zewnątrz i uważać na strażnika, po chwili orientuje się, że Percedal kopie w budę, która stoi przy domu. Z budy wyskakuje mały piesek z niebieskimi płomieniami wokół głowy, Iop stwierdza, że ten jest słodki, po czym pies przeobrażą się w ogromne stworzenie. Rycerz prosi o wyjaśnienie co to jest, pies jest gotów do ataku, jednak słyszy frazę "Bogactwo daje szczęście" i znów zmienia się w malca i odchodzi do budy. Zaskoczona Amiala pyta czemu ten pies posłucham Strouda, w odpowiedzi słyszy, że to jego pies, gdy księżniczka kontynuuje pytania, Enutrof, wyjawia że znajdują się przed jego rodzinnym domem.
Taniec Ruela
Ruel podchodzi do drzwi i wkłada swoją szuflę do zamku, po chwili staje na muzycznych klawiszach, by w ten sposób wytańczyć sobie wejście do swojej posiadłości. Gdy tylko przekracza drzwi i próbuje je zamknąć, przeszkadza mu w tym kurier, który proponuje by ten ich zaprosił do środka. Enutrof próbuje odmówić, jednak reszta jego przyjaciół szybko wdziera się z ciekawością do środka, Stroud staje przed nimi informując, że mją się z tego pomieszczenia nie ruszać, on coś sprawdzi i będzie do ich dyspozycji, po czym każdy z towarzyszy szybko znajduje coś ciekawego dla siebie, a Ruel opuszcza pomieszczenie, udając się dalej. W tajemnicy przez przyjaciółmi Stroud idzie do skarbca sprawdzić czy wszystko jest w porządku, gdy się tam znajduje, ku jego zaskoczeniu widzi McDicka, Enutrof nakazuje mu opuścić komnatę, lecz ten nie słucha i ujawnia swoje oblicze. Mężczyzna stwierdza, że to jego największy skok, Ruel pyta kim on tak na prawdę, jednak nie uzyskuje odpowiedzi, a złodziej trafia go promienie. Gdy Yugo i reszta słyszą hałas z domu dochodzą do wniosku, że Ruel ma kłopoty i muszą mu pomóc, ruszając w głąb jego domu. Kiedy Yugo i reszta schodzą po schodach, niefortunnie Misiek aktywuje pułapkę, przez co zostają mocno poobijani. Gdy już lądują w innej sali, dochodzą do dziwnych płytek, na których są rozmieszczone wielkości guldenów, Eva stwierdza, że są podejrzane, dlatego Amalia wysyła swoją lalkę, by to sprawdzić. Jak tylko lalka staje na niewłaściwych płytkach aktywowane są różne pułapki, Misiek z przerażeniem stwierdza, że już nie chce iść dalej. Tymczasem w skarbcu Stroud ucieka przed McDickiem, który mówi, że jak tylko się go pozbędzie zje wszystkie monety, które są w komnacie. Dżin przy pomocy swoich umiejętności zamraża do połowy Enutrofa, po czym strzela znów do niego promieniem, tym razem trafiając go, Ruel uderza w ścianę, wybija ją i z krzykiem spada. Głos Strouda słysz Yugo i postanawia sprawdzić czy dobrze zna przyjaciele, skacze po płytkach z największą wartością monet, dzięki czemu przechodzi dalej bezpiecznie. Kiedy przyjaciele dostają się do środka skarbca, widzą jak McDick pożera monet, gdy pytają o Ruela, ten stwierdza, że poszedł popływać, wściekły Yugo atakuje dżina.
Ruel atakuje czekoladowymi monetami.
Jednak ten go ubiega i strzela w niego promieniami, przez co młody Eliatrop wylatuje wybitą w ścianie dziurą i spada. Udaje się mu jednak chwycić za skałę, wtedy słyszy głos Ruela, który również stoi na małym kawałku ziemi, po krótkiej wymianie zdań, Yugo postanawia ich wydostać. Chwytając Ruela za rękę obaj skaczą, tuż nad wodą Eliatrop tworzy portal i przenosi ich do środka skarbca. Gdy tylko lądują, Yugo traci przytomność, Ruel widzi również nieprzytomną resztę przyjaciół, rozglądając się starzec dostrzega, że widać posadzkę w komnacie i pyta co dżin zrobił z monetami. W odpowiedzi słysz, iż je zjadł, wywołując tym u Ruela gniew, w skutek czego ten atakuje intruza szuflą. Jednak nie przynosi to zamierzonego rezultatu, dżin wyjawia, że staje sietym co je, dlatego lubi guldeny, gdyż te sprawiają, że staje się niezniszczalny i jego włosy mają złoty połysk. Enutrof patrząc na nieprzytomnych przyjaciół, mówi że musi bitwę stoczyć sam, gdyż jego obowiązkiem jest uwolnić świat od takiego potwora, po czym atakuje dżina. McDick sprawnym ruchem wytrąca szuflę z rąk Ruela i ścigając go po skarbcu ciska w niego promieniami, Stroud wykorzystując dwa guldeny rzuca nimi w złodzieje oślepiając go, przez co ten wpada na ścianę i wybija sobie zęby. Żąda by Ruel nakarmił go monetami, po czym z jego dziąseł wyrastają nowe, złote zęby, gdy tylko po raz kolejny próbuje trafić Ruela promieniem, ten robi unik i przypomina sobie słowa piekarza o czekoladowych monetach i dżina o jego zdolności. Enutrof wyciąga z kieszeni czekoladę i częstuje nią nieświadomego McDicka, rzucając mu guldeny prosto do gardła.
Uwięziony dżin.
Gdy intruz pożera je, próbuje po raz kolejny zaatakować Struda, jednak tym razem zamiast magicznego pocisku z jego palca wydostaje się czekolada. Ku jego zaskoczeniu cały zmienia się w czekoladę, zaczyna kurczyć i roztapiać, Ruel stwierdza, że ten ma trzymać ręce z dala od rodzinnego skarbu Enutrofów. McDick bojąc się, iż się całkiem rozpuści prosi go o pomoc, ten każde mu powtórzyć jego słowa, dżin się zgadza i robi to co Enutrof każe, Ruel się lituje i zamyka go w szklanej butelce. Niedługo później Yugo i reszta odzyskują przytomność ku ich zaskoczeniu znajdują się na wozie pełnym puchu, gdy Eliatrop pyta Strouda gdzie się znajdują, ten mówi że jadą prosto do Bonty. Kiedy Yugo zaczyna dopytywać się co z McDickiem i skarbem Ruela, ten odpowiada, że nie wie o co mu chodzi, dodając iż zjadł dwie tace rogalików u Xava i zaczyna wymyślać, na co młody Eliatrop wybucha śmiechem. Na koniec widzimy McDicka uwięzionego w butelce, która znajduje się w skarbcu Ruela, zaś w guldenach widać szczęśliwego niuchacza dżina.